Le château du Barroux

en Provence

 

 

Enkele woorden van geschiedenis.

Bij zijn bouw in de 12e eeuw was het château du Barroux een machtige vestingtoren, omringd door een stevige vestingmuur, die de vlakte van Comtadine (= Comtat Venaissin) beschermde tegen invallen van de Sarasenen en Italianen.

 

Het was de zetel van de heerlijkheid die van de 12e tot de 15e eeuw, eigendom was van de families des Baux, de Budos, de Ricavi, de Peyre, de Cardaillac, de Rovigliasc, de Pelletier de Gigondas en de Noret.

 

In 1274 kwam het Comtat Venaissin onder Pauselijk gezag en Le Barroux wordt een leengoed, onder de Apostolische Kamer van Carpentras tot in 1791, wanneer het Comtat terug onder Frans bestuur komt te staan. Hierdoor wordt de leenheer van Barroux vermeld tussen de leenheren van “Notre Saint Père le Pape”.

 

Door een schuldaflossing in 1538 wordt het eigendom van Henri de Rovigliasc. Tijdens de Renaissance verbouwt hij de onbewoonbare militaire vesting tot een schitterende residentie.

 

De muren rond het binnenplein zijn de meest recente verdedigingswerken van het kasteel. Zij zijn gebouwd tussen 1680 en 1690 onder aansporing van Vauban (Sébastien Le Prestre de Vauban, brillant militair aanvoerder, onder Koning Lodewijk XIV tot maarschalk van Frankrijk bevorderd. Hij bouwde door het hele koninkrijk verscheidene verdedigingswerken, vooral langs de Schelde, de Maas en de Rijn).

 

Daarna breekt er een sombere tijd aan voor het kasteel.

In onbruik geraakt, verwaarloost door revolutionaire bendes in 1793, verkocht in de 19e eeuw, vervalt het kasteel tot een ruïne. Gedurende 150 jaar wordt het als steengroeve gebruikt.

 

De industriëel M. Vayson de Pradennes geraakte geboeid door de ruïne. Hij koopt de site en onderneemt op zijn eigen kosten enkele zeer belangrijke stappen in de wederopbouw tussen 1929 et 1939. Tientallen metselaars en steenhouwers hebben er gewerkt aan de wederopbouw van de muren. Helaas komt Mr. Vayson in 1939 bij een ongeluk om het leven.

 

De oorlog breekt uit en de werken worden stopgezet. Tijdens de oorlog wordt een deel van het kasteel gebruikt als observatiepost door de Duitse bezettingstroepen.

 

In 1944 loopt een Duitse soldaat in een hinderlaag van het verzet en wordt neergeschoten. De bezettingstroepen verzamelen alle bewoners van Le Barroux en willen enkele burgers fusiliëren bij wijze van represaille. De commandant van de bezettingstroepen voert deze wraakneming niet uit, maar laat het kasteel in brand steken. Het brandt gedurende 10 dagen. Dit was op 24 augustus 1944, de dag voor de bevrijding van Parijs...

 

De schade was enorm. In 1960 begint dokter Mouliérac-Lamoureux, een militaire arts, met een nieuwe restauratie, weer met privékapitaal. Verschillende films worden er opgenomen in 1977 - 1978 (L'épée d'Ardouaan), en in 1980 (Les contes du chat perché).

 

De vereniging “l'Association des Amis du Château du Barroux” zet sinds 1993 dit werk verder met de steun van de famillie Vayson de Pradenne, die het kasteel nog steeds in bezit heeft. Het werk is nog niet volledig af, maar het kasteel kan terug gasten ontvangen en een prachtig kader bieden aan diverse culturele en artistieke manifestaties.

 

(Merci à Bob Ver Meylen pour la traduction.)